Κι όταν ακούω «Κατερίνα» τρομάζω...

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σίγα σιγά και μπαίνεις.

Φοράς άσπρο κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.

Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου

72 φράγκα και φεύγεις.

Έχω μείνει στη θέση που μ’ άφησες

για να με ξαναβρεις.

Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πολύς καιρός

γιατί τα νύχια μου μακρύνανε

κι οι φίλοι με φοβούνται.

Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες

έχω χάσει την φαντασία μου

κι όταν ακούω «Κατερίνα» τρομάζω.

Νομίζω πως πρέπει να καταδώσω κάποιον.

Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον

που λέγανε πως είσαι συ.

Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,

γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια.

Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.

Στο μυαλό είναι ο Στόχος,

το νου σου ε;

The empty room

Και είναι στιγμές που θες να φωνάξεις τόσο δυνατά...

Να ακούσεις τουλάχιστον ότι έχεις ακόμα φωνή!

Ότι αναπνέεις. Ότι υπάρχεις. Ότι ζεις.

Είναι στιγμές τόσο κρύες, που νιώθεις το αίμα σου να παγώνει...

...και κόκκινοι κρύσταλλοι να σπάνε στο πάτωμα!

Εκατομμύρια μικρά θραύσματα.

Είναι κάτι μικρές στιγμές που αιώνιες μοιάζουν...

Και το οξυγόνο τελειώνει.

Και δεν μπορείς πια να μιλήσεις.

Δεν μπορείς να φωνάξεις.

Δεν έχεις αίμα.

Ανάσα.

Ζωή.

...

Αυτό που θα έπρεπε να είναι αλήθεια...

Έχει γεμίσει το κεφάλι μου αλήθειες...

Δεν τις θέλω! Φτάνει πια με την αλήθεια! 

Είναι σαν να ποτίζουν το μυαλό μας πραγματικότητα όσο μεγαλώνουμε. 

ΦΤΑΝΕΙ!

Θέλω μαγεία! Θέλω παραμύθια! Θέλω νεράιδες και ξωτικά! Μονόκερους και δράκους!

(Είναι αστείο! Ακόμα και η αυτόματη διόρθωση παίρνει λάθος τη λέξη "μονόκερος"! Την γράφω και την ξαναγράφω, κι αυτό εκεί! Επιμένει να την υπογραμμίζει με κόκκινη αυστηρότητα! 

ΝΑΙ! ΜΟΝΟΚΕΡΟΣ! 

Το σύμβολο της φαντασίας και της ελευθερίας! Κατάλαβες άψυχο auto-correct;)

...Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν! Εκτός από ένα!

Και όλοι μάθαμε τελικά γιατί ο Peter Pan δεν ήθελε ποτέ να μεγαλώσει!...

Μαγεία!

Να τρέχω σε ηλιόλουστα λιβάδια με παπαρούνες και χρυσαλιφούρφουρα!

Να χορεύω στη βροχή και να μεθάω με δροσοσταλίδες!

Και αστερόσκονη να στροβιλίζεται στον αέρα από όπου περνάω!

Η ζωή μας να ντύνεται με μουσική και τα παιχνίδια να ζωντανεύουν κάθε βράδυ!

Κι όταν κάνουμε ευχές σε κάποιο αστέρι που πέφτει, να πραγματοποιούνται!

Σ'έχω βρει και σε χάνω...

...Τα χέρια του...

Αφορμή για να ξεχάσεις και να ξεχαστείς...

Πρέπει να μπορέσω να κοιμηθώ!

Το οινόπνευμα σήμερα δεν βοηθά. Λένε ότι μετά από 2-3 ποτήρια χαλαρώνεις και δεν σκέφτεσαι! 

Όμως αν συνεχίσω έτσι θα γίνω αλκοολική!

...Η ματιά του διεισδυτική. Με πυρπόλησε...

Θυμάσαι; Θυμάμαι...

Μερικές φορές οι άνθρωποι αργούν να βρεθούν... Και όταν τελικά συμβεί, είναι πλέον αργά για οτιδήποτε! Ο έρωτας βιώνεται σαν κάτι το οριστικό, το αιώνιο! Ή σαν μια πνιγμένη αρχή κάποιου κοντινού τέλους!

Όμως ποιος μπορεί να αγαπήσει και να σκέφτεται παράλληλα ότι το αίσθημα αυτό θα ή πρέπει να τελειώσει;

Μπορεί κανείς να ξε-ζήσει τη ζωή;

...Σ'έχω βρει και σε χάνω...

Καληνύχτα λοιπόν!